‘Söz konusu bireycilik’
Şibumi
- Virüsten çok yalnızlık zarar vermiş olabilir.
- Yalnızlık paylaşılmaz, paylaşılırsa yalnızlık olmaz.
- Atlasın taşıdığı dünyadan daha büyük bir yük olmalı, yalnız insan psikolojisinin yaşadığı.
- Üstelik manasız sorgulamalar başlar tek başına olan insanda; kimse beni sevmiyor, yetersizim, hatayım, belki de sonsuza kadar yalnız kalmalıyım. Bütün bunlar karantina insanının zihin fizyolojisini açıklar.
- Garip bir biçimde yalnız kişi yalnızlığını saklama eğiliminde olur, sanki aksi ifade zayıflık olacaktır.
- En temel değer kaçırılır, insan sosyaldir.
- Kaçabilirsin ama saklanamazsın mesela.
- Pandemi yalnızlığı başka bir boyuta atlatır olayı, benzersiz boyuta. Evde, arabada, işte, metroda, ekmek sırasında, her yerde yapayalnızsındır.
- Uzak durmak esas olur.
- Teknolojik şehirler, tıpunk şehirleri mesela, zaten izolasyona çanak tutuyor, yüksek teknoloji ama az insanlık gibi, bir de buna karantina ilkelerini eklerseniz ortaya çöl ıssızlığı çıkar.
- Yalnızlık ikiye ayrılıyor.
- Reaktif yalnızlık: Yakın kaybı, şehir değiştirme, uzaklaşma, temelinde dinamizm barındırıyor bu yalnızlık tipi.
- Esansiyel yalnızlık: Ne yaparsan yap yalnız hissediyor kişi kendini, kalabalık aile içinde, ikincil desteği güçlü hayat modellerinde bile yalnızım da yalnızım diyor. Bu patolojik olan, doğuştan yalnızlar.
- Ve yalnızlığın beş boyutu var, başlayalım.
- Emosyonel stres: Sürekli kalp kırıklığı hali, arabalar üstüme üstüme geliyor gibi hissederler.
- Sosyal geri çekilme: Kimse için yeterince iyi değilim saplantısı, iş, arkadaş, ilişkiler.
- Duygusal izolasyon: Onlar beni umursamadı, umursamıyor, umursamayacak.
- Kendine yabancılaşma: Ben aslında yokum, karşımda hareket eden bu eller kimin, ruhunu bedeninden ayırır, yolculuklara çıkarır, aslında ben ben değilim, bir çeşit korunma mekanizmasıdır, bedenim yalnız ruhum değil sanrısı, olay patolojik olmaya başladı.
- Keşfetmek: Giderek derinlere doğru kazar durur yalnız, içindeki değerleri fark etmeye başlar, hayatı sırtlar, iyidir bu yalnızlık, kişi yavaş yavaş güçlenir, kendi işini kendi görür, aferin.
- Şimdi de yalnızlıkla ilişkili hareketleri sayalım.
- Yalnızlık korkusu: Bir kere deneyimlemiştir ya, bir daha asla der, tek başına evde bile oturamaz, hep birilerini ister yanında, sürekli ödün verir sosyalleşmek için, sonuçta sıfıra sıfır elde var sıfır, bu bunaltıcı insanın yanında kimse durmak istemez.
- Depresyon: Yeterince güçlü değilse kaçınılmazdır, belki de güçle falan ilgisi yoktur bunun, genler diyelim, depresif yalnız kalmayı seçer, zaten yalnızlık sebebiyle depresyona girdiği için çevresine kalın kabuk örer, ulaşılamaz hale gelir, günler geceleri takip eder.
- Verimli teklik: Sorarım size, hanginiz sosyal iken, beş altı kişi yolda yürürken yaratıcı olabildiniz, verimli yalnızlık kişiyi geliştirir, algı kapılarını açar, üretir, yaratır bizim yalnız, büyük fikirler göl manzaralı dağ evlerinin yalnızlarından çıkmıştır.
- Sonuç olarak insan aslında yalnızdır, pandeminin karantina tipi covid yalnızlığı geçicidir, bu durum belki de fırsattır, ne zamandır istediğin gül bahçesine başlamak için uzayda zaman açılmıştır sana, diğerleri senin için değil sadece seninle birlikte yanındadır, yeterli bir duygu durum içindeysen veya başkaları senin için mutlak olmaktan çıktığı zaman kalabalıklar çevrende kendiliğinden oluşur, yalnızlık ile verimli tekliği birbirinden ayırmak gerekir, kalabalıkların içinde yalnız olan, yalnızken kalabalık olabilir.
- Sen kendine yetersen herkes senin için orada olacaktır.
Yalın
Dr Çağdaş Can, Merkezefendi Devlet Hastanesi, Acil Tıp, Manisa
