Selülit
Deri ve deri altı yağ dokusunun bir enfeksiyondur. Derinin koruyucu bariyer fonksiyonunun bozulması ile ilişkilidir.
Bunlar çatlaklar, maserasyonlar, yanıklar, venöz staz, malnutrisyon veya diğer bir çok etkene ikincil gelişebileceği gibi, sağlam deride kan yoluyla da gelişebilir. Nadiren de altta yatan enfeksiyon odağından (osteomiyelit, apse) komşuluk yoluyla gelişir.
Olguların çoğundan A grubu ß- hemolitik streptokoklar ve S. aureus sorumludur. Diğer etkenler arasında streptokokların B, C ve G grupları ve daha nadir olarak stafilokok enfeksiyonları sayılabilir.
Selülit tipik olarak ekstremitelerde hassasiyet, ağrı ve eritem ile başlar. Sınırları genellikle daha az belirgindir ve etkilenen alan tipik olarak sıcaktır. Lezyonun deri üzerindeki sınırları belirgin değildir. Bölgesel lenfadenopati (LAP) ve lenfanjit sıklıkla eşlik eder.
Selülitte; tanı erken konulmalı ve tedavi hızlıca başlanmalıdır.
Hastaneye yatırma endikasyonu;
- Hızlı ilerleyen ilerleyen klinik,
- Aspleni,
- Nötropeni,
- İmmünkompremize hasta,
- Siroz, kardiyak ve renal yetmezlik
Tedavi edilmediği durumlarda her iki durumda lokal apseler ve daha ağır selülitle beraber olan gangren gibi harap edici komplikasyonlara yol açabilirler.
Selülit Tedavi
İntra venöz tedavi: Sefazolin (4 x 1.0 g/IV),
Oral tedavi: Sefadroksil (1-2 x 1.0 g/oral), sefaleksin, klindamisin veya eritromisin verilebilir.
Dirençli etkenlerde: Ampisilin-Sulbaktam (4 x 1-3 g/gün/IV)
MRSA : Linezolid (zyvoxid 2 x 0.6 g/IV veya oral) veya glikopeptidler (teikoplanin 1 x 400 mg/gün/IV, vankomisin 4 x 500 mg/gün/IV) kullanılır.