Senkronize Kardiyoversiyon
Supraventrikülar Taşiaritmiler
Atriyal fibrilasyon kardiyoversiyonu için önerilen başlangıç bifazik enerji dozu 120-200 J’dur. Atriyal fibrilasyonun kardiyoversiyonu için başlangıc monofazik doz 200 J dur. Yetişkin atriyal flutter ve diğer supraventrikuler ritimlerin kardiyoversiyonu için genellikle daha düşük enerji gerekir; 50-100 J başlangıc enerji hem monofazik hem de bifazik cihaz için sıklıkla yeterlidir. Eğer başlangıc kardiyoversiyon başarısız ise, uygulayıcı kademeli olarak dozu arttırmalıdır. Rektilinear ve truncated ustel dalga formları ile atriyal fibrilayonun elektif kardiyoversiyonu hakkında yayınlanan tecrübelerden çıkarılan sonuçlar başlangıç dozu için 100-120 J ile gerektikçe arttırılmasını desteklemektedir. Bu başlangıç dozunun atriyal fibrilasyonun sonlanmasında % 80-85 oranında etkin olduğu gosterilmiştir. Daha fazla kanıt elde edilene kadar, bu bilgi diğer taşiaritmilerin bifazik kardiyoversiyon dozları için kullanılabilir. Yazarlar grubu, CPR ve ECC için 2005 AHA Kılavuzu yayınlandığından bu yana tüm bifazik çalışmaların ara verilerini gözden geçirdi ve kardiyoversiyon doz önerilerini güncellemek için küçük değişiklikler yaptı. Birçok çalışma atriyal fibrilasyonun bifazik dalga formu kardiyoversiyonunun; özgün dalga formuna bağlı olarak, 120–200 J’den başlayan enerji düzeyleri ile etkinliğini ispatladı.
Ventriküler Taşikardi
Yetişkin stabil monomorfik VT, başlangıç enerji 100 J ile monofazik veya bifazik dalga formu kardiyoversiyona (senkronize) iyi yanıt vermektedir. Eğer ilk şoka yanıt alınamaz ise; dozu kademeli olarak arttırmak uygun olabilir. Bu ritmi gösteren ara çalışmalar olmadığı için öneriler yazar grubu uzman görüş birliği ile oluştu. Cihaz QRS dalgasını muhtemelen algılamayacağı ve böylece şok çıkmayabileceği için senkronize kardiyoversiyon VF’nin tedavisinde kullanılmaz. Senkronize kardiyoversiyon ayrıca nabızsız VT veya polimorfik VT (irreguler VT) için de kullanılmamalıdır. Bu ritimler yüksek enerji-senkronize olmayan şoklar (defibrilasyon dozları) verilmesini gerektirir. Yazarlar grubu, CPR ve ECC için 2010 AHA kılavuzunda monomorfik VT’nin kardiyoversiyonu için bifazik doz önerisi eklemenin faydalı olacağı konusunda hemfikirdi ancak polimorfik VT’nin stabil olmayan ve bir arest ritmi olarak tedaviye ihtiyacı olduğunun vurgulanmasını istediler. Sonuç Tahmini İçin Fibrilasyon Dalga Formunun Analizi 2010 (2005’den Değişiklik Yok): Resusitasyon sırasında defibrilasyon yönetimine kılavuzluk etmek için VF dalga boyu analizinin değeri belirsizdir.
Pacing
Asistolik kardiyak arest olan hasta için pacing rutin olarak önerilmemektedir. Nabzı olan semptomatik bradikardili hastalarda sağlık çalışanlarının; ilaç tedavisine yanıt vermeyenlere, transkutanoz pacing başlamak için hazırlık yapması uygundur. Eğer transkutanoz pacing başarısız olur ise, santral venöz girişim tecrübesi olan eğitimli uygulayıcılar tarafından uygulanan transvenoz pacing ve intrakardiyak pacing muhtemelen endikedir.